با همین پیکر پیر

سرگردان صدا نمیشوم

از خاک مردگان

پیش از صدا

فرصت برخاستنم بود

در شریعت گشت های همیشه

همیشه حجم پریشان چشم

در لوح دیده

با حسرت بنفشه

بلند می افتد

روی هوایی

که بال نیلوفران

رسم ستاره می کنند

از فاصله های دور