تمام مرا

   به گردن ماه بیآویز

   تا تمام تورا

   سقوط کنم

   درسینه های باز

   نزدیک تر به دور

   وقتی نور

   از تن تو می گذرد

  ۰  ۰  ۰

   معنای دیگر داری

   اگر نرفته باز آیی

   در این سکون که توئی

   از همین عبور معمول

   سایه به سایه

   ماه به تو می رسد

   از حاشیه ی  آفتاب