آبی ترین بلوغ علف ها

منصور خورشیدی

1 – هجای نام تو

روی پوست آهو

به تکه ای از نور

بوسه می زند

کنار شبنم و شیشه

2 – رسم ظریف دیدن

در سرعت نگاه

تکه های هوش را

در جلوه های نام

آرام می نشاند

3 – آسمان جست و جو

آراسته در چشم خاک

می روید

با دستانی از ستاره های ناگهان

روی آبی ترین بلوغ علف ها

4 – عصر تمام تنهایی

پَرت می شود

در سایه های سرو

تا از حاشیه ی مهتاب

آرام به ضیافت آب می رود

5 – این نقطه های مختصر

تکه به تکه روی سنگ

هوش وقت را

به نبض خسته ی باد

می سپارد

6 – هوای مضطرب آن سو

طبیعت تن را

به نور تند شقایق

و حس رام علف ها

ورق ورق می کرد

7 – سرشار از سپیده و باران

تن به سلسله ی آفتاب

می سپارم

با تاج تازه ی امواج

8 – امیر کودکی کوه

روی ویرانه های خاک

لیلای دیگری

مرده بر دار می کند

9 – سیمای درهم هوا

عریان کنار لب

پندار پرده را

در انحنای آه

نقش بر آب می کند

10 – هوش تمام علف ها

 جنب نیلوفران رام

لبخند دشت را

سپسِ زمستان مست

آرام می شکند

11- تو سرنوشت کدام

از کتاب جهانی

که شانه های تو

 از افق خالی است