در پلک منتظر

خاک را در ذهن آفتاب می ریزد

با عطر خزنده ی آب

کنار شقیقه    شک

میان ماه   آه

جهان در گام آهو

آرام می نشیند

تا از سرزمین  کنعان

هزار چشم تازه بروید